Di sibeha 13ê Adara 1982an de, di bin siya darbeya leşkerî ya Tirkiyê ya 1980an de, rejîma leşkerî sê karkerên ciwan ên komunîst ber bi dara darvekirinê ve bir.
Seyit Konuk, Necati Vardar û Îbrahîm Ethem Coşkun li Zindana Bucayê hatin darvekirin.
Ev darvekirin ne tenê sûcekî asayî yê dewletek otorîter bû. Ew êrîşek bi zanebûn li ser çîna karker a rêxistinkirî û tevgera şoreşgerî bû. Rejîma leşkerî û generalên wê — bi serê wan Kenan Evren — xwestin ku tevgera şoreşgerî bişkînin û ramana sosyalîzmê bi rêya teror, îşkence û darvekirinê ji holê rakin.
Lê dîrokê gelek caran nîşan daye ku yên ku li ser dara darvekirinê dimirin têkçûyî ne. Têkçûyî ew in ku hewl didin bi tirs û zordariyê hukum bikin. Ji ber ku her darvekirin, her tepeserkirin û her hewldanek ji bo bêdengkirina dengê karkeran, di dawiyê de berxwedana bindestan xurt kiriye.
Îro, piştî dehsalan, cîhan hîn jî di bin şertên îstîsmar, şer û newekheviya civakî de ye. Mafên çîna karker di bin êrîşê de ne, sendîkayên karker qels dibin û daxwazên gelan ji bo azadî û dadperweriyê têne tepeserkirin. Ji ber vê yekê ye ku 13ê Adarê ne tenê rojek bîranînê ye, lê di heman demê de rojek pabendbûn û domandina têkoşînê ye jî.
Mîrata Seyit Konuk, Necati Vardar û Îbrahîm Ethem Coşkun ji bîranînek trajîk a dîrokî bêtir e. Ew bangek ji bo têkoşînê ye — ji bo berxwedana rêxistinkirî ya çîna karker, ji bo xurtkirina hevgirtina çînî û ji bo yekbûna gelan li dijî zilm û îstismarê.
Van hersê karkerên komunîst teslîm nebûn, hetta li hember dara darvekirinê jî. Wêrekî û biryardariya wan bûye beşek ji mîrateya mayînde ya tevgera karkerên navneteweyî.
Em dizanin: têkoşîna şoreşgerî bi mirina kesan bi dawî nabe. Nifşek dikeve, lê nifşek din cihê wê digire. Îdealên azadî, wekhevî û sosyalîzmê nayên kuştin û nayên daliqandin.
Îro, di 13ê Adarê de, em bi rêz û bîranînê serê xwe di bin navên
Seyit Konuk, Necati Vardar û Îbrahîm Ethem Coşkun de dikin.
Têkoşîna wan hîn jî dijî —
di berxwedana karkeran de,
di hesreta gelan a ji bo azadî de,
û di hêviya bêşikestî ya ji bo cîhanek bê îstîsmar û bê zordarî de.
Partiya Komunîst a Kurdistan – KKP
