15ê Gulanê roja rûmet û hebûnê ye ji bo zimanê Kurdî. Ev roj ne tenê bîranîna bûyerek dîrokî ye, lê di heman demê de bangek ji bo parastin, pêşxistin û parastina zimanê dayikê ye.
Zimanê Kurdî, bi hemû zaravayên xwe, bi sedan salan li hember qedexeyan, asîmîlasyonê û hewldanên bêdengkirinê li ber xwe daye û heta roja îro jî sembola nasnameya gelê Kurd dimîne. Her peyv, her stran, her helbest û her nivîsek bi vî zimanî beşek ji bîra civakê ye. Ji Dengbêjan bigire heta nivîskarên nûjen, ji stranên gelêrî bigire heta wêjeya nûjen, zimanê Kurdî her tim rê li ber hebûn û nasnameyê vekiriye.
Îro jî, zimanê Kurdî hîn jî di perwerdehiyê, medyayê, jiyana giştî û qadên fermî de bi gelek astengiyan re rû bi rû ye. Rakirina tabelayên Kurdî li Hesekê, astengkirina axaftina bi Kurdî di komîsyonên çareseriyê de, û zexta berdewam li ser perwerdehiya bi zimanê dayikê, her çend pêvajoyên ku jê re “pêvajoyên çareseriyê” tê gotin berdewam dikin, nîşan didin ku nêzîkatiya li hember zimanê Kurdî pirsgirêkek bingehîn a demokratîk dimîne.
Ziman ne tenê amûrek ragihandinê ye; Ziman dîrok, çand, hest û giyanê neteweyekê ye. Gelê ku zimanê xwe diparêze, dîroka xwe jî diparêze. Ji ber vê yekê, berpirsiyariya parastina zimanê Kurdî ne tenê ya nivîskar û mamosteyan e; ew erkê tevahiya civakê ye. Divê her malbat, her ciwanek, her dê û bav, her xwendekar û hunermend xwe wekî beşek ji vê berpirsiyariyê bibîne.
Îro, em bang li malbat, ciwan, xwendekar, hunermend û her kesê ku bi dilgermî ji zimanê Kurdî re dilsoz e dikin ku:
- Bi zarokên xwe re bi Kurdî biaxivin,
- Bi zimanê xwe binivîsin û bixwînin,
- Çand û wêjeya Kurdî biparêzin,
- Piştgiriya hunera Kurdî bikin,
- Û dengê xwe ji bo mafê perwerdehiyê bi zimanê dayikê bilind bikin.
Divê em bizanin ku ziman ne tenê di peyvan de heye, lê di jiyanê de dijî. Ger malbatek bi Kurdî biaxive, ger zarokek bi Kurdî perwerdehiyê bibîne, ger ciwanek bi Kurdî binivîse û biafirîne, ziman xwe nû dike û xurt dike. Zimanê Kurdî ne tenê mîrateyek ji rabirdûyê ye; ew pirek e ku rabirdûyê bi pêşerojê ve girêdide.
15ê Gulanê di heman demê de roja yekîtiya çandî ye. Ji bo pêşxistina zimanê Kurdî, divê hemû zaravayên Kurdî wekî xezîneyek neteweyî werin dîtin. Kurmancî, Soranî, Zazakî, Goranî û hemû cureyên zimanê Kurdî beşên heman darê ne. Hêza zimanê me di pirrengî û dewlemendiya wê de ye.
Paşeroja neteweyekê bêyî zimanê wê nayê avakirin. Neteweyek ku zimanê xwe winda bike, beşek ji bîr û nasnameya xwe winda dike. Ji ber vê yekê, parastina zimanê Kurdî ne tenê erkek çandî ye, lê di heman demê de erkek neteweyî û mirovî ye jî.
Di vê roja girîng de, em hemû kesên ku ji bo zimanê Kurdî şer kirine, yên ku rastî qedexe û zindanan hatine, lê dev ji zimanê xwe bernedane bi rêzdarî bi bîr tînin. Berxwedana wan sedema wê ye ku em îro dikarin bi Kurdî biaxivin, binivîsin û xeyalên xwe derbibirin.
Bila zimanê Kurdî li her malê were axaftin, li her dibistanê were hînkirin û di her aliyê jiyanê de bi rûmet were jiyandin.
Bijî Zimanê Kurdî!
15ê Gulanê Roja Zimanê Kurdî Pîroz Be!
Partîya Komünîst a Kurdıstan – KKP
Yaşasın Kürt Dili! | 15 Mayıs Kürt Dili Günü
15 Mayıs, Kürt dilinin onur ve varoluş günüdür. Bu gün sadece bir tarihin anılması değil, aynı zamanda anadilin korunması, geliştirilmesi ve yaşatılması çağrısıdır.
Kürt dili, tüm lehçeleriyle, yüzlerce yıldır yasaklara, asimilasyona ve susturulma girişimlerine direnmiş ve bugüne kadar Kürt halkının kimliğinin sembolü olarak kalmıştır. Bu dildeki her kelime, her şarkı, her şiir ve her yazı, toplumun hafızasının bir parçasıdır. Dengbêj’lerden modern yazarlara, halk şarkılarından modern edebiyata kadar Kürt dili her zaman varoluş ve kimliğin yolunu açmıştır.
Bugün Kürt dili hâlâ eğitimde, medyada, kamusal yaşamda ve resmi alanlarda çeşitli engellerle karşı karşıyadır. Hasekê’de Kürtçe tabelaların kaldırılması, çözüm komisyonlarında Kürtçe konuşmanın engellenmesi ve sözde “çözüm süreçleri” devam ederken dahi anadilde eğitime yönelik baskıların sürmesi; Kürtçeye yönelik yaklaşımın hâlâ temel bir demokratik sorun olarak devam ettiğini göstermektedir.
Dil sadece bir iletişim aracı değildir; bir ulusun tarihi, kültürü, duyguları ve ruhudur. Dilini koruyan bir halk, tarihini de korur. Bu nedenle, Kürt dilini koruma sorumluluğu sadece yazarlara ve öğretmenlere ait değildir; tüm toplumun görevidir. Her aile, her genç, her anne ve baba, her öğrenci ve sanatçı, kendilerini bu sorumluluğun bir parçası olarak görmelidir.
Bugün, aileleri, gençleri, öğrencileri, sanatçıları ve Kürt diline tutkuyla bağlı olan herkesi şu konularda çağırıyoruz:
- Çocuklarıyla Kürtçe konuşmaya,
- Dillerini yazmaya ve okumaya,
- Kürt kültürünü ve edebiyatını korumaya,
- Kürt sanatını desteklemeye,
- ve anadillerinde eğitim hakkı için seslerini yükseltmeye.
Bir dilin sadece kelimelerde var olmadığını, yaşamda yaşadığını bilmeliyiz. Bir aile Kürtçe konuşursa, bir çocuk Kürtçe eğitim görürse, bir genç Kürtçe yazarsa ve yaratırsa, dil kendini yeniler ve güçlenir. Kürt dili sadece geçmişten kalan bir miras değil; geçmişi geleceğe bağlayan bir köprüdür.
15 Mayıs aynı zamanda kültürel birlik günüdür. Kürt dilinin gelişmesi için tüm Kürt lehçeleri ulusal bir hazine olarak görülmelidir. Kurmanci, Sorani, Zazaki, Gorani ve Kürt dilinin tüm çeşitleri aynı ağacın parçalarıdır. Dilimizin gücü çeşitliliğinde ve zenginliğinde yatmaktadır.
Bir ulusun geleceği dilsiz inşa edilemez. Dilini kaybeden bir ulus, hafızasının ve kimliğinin bir parçasını kaybeder. Bu nedenle, Kürt dilini korumak sadece kültürel bir görev değil, aynı zamanda ulusal ve insani bir görevdir.
Bu önemli günde, Kürt dili için mücadele eden, yasaklara ve hapis cezalarına maruz kalan, ancak dillerinden vazgeçmeyen herkesi saygıyla anıyoruz. Onların direnişi, bugün Kürtçe konuşabilmemizin, yazabilmemizin ve hayallerimizi Kürtçe ifade edebilmemizin nedenidir.
Kürt dili her evde konuşulsun, her okulda öğretilsin ve hayatın her alanında onurla yaşasın.
Kürt Dili Yaşasın!
15 Mayıs Kürt Dili Günü Yaşasın!
Kürdistan Komünist Partisi – KKP
